Wszystkie dobre poglądy należy utrwalać, powtarzać argumenty, być utwierdzonym w wierze, bo tyle wokół informacji sprzecznych, nielogicznych. Można się pogubić. Na pogrzebie młodego człowieka wiele oczu wzniesionych do nieba, wzdychano: jemu dobrze, już widzi i słucha nas z Domu Ojca.

Zdrowy styl życia polega na ograniczaniu się, na rezygnowaniu ze spełniania swoich instynktownych zachcianek. Nieobjadanie się, gdy pod ręką jest mnóstwo dobrego jedzenia, zmuszanie się do ćwiczeń wbrew naturalnej chęci do odpoczynku to najprostsze z przykładów. Motywujące obrazki zachęcające do zmiany stylu życia zawsze zawierają hasła w stylu “pokonaj siebie!”, “umysł jest silniejszy niż ciało” i podobne, zwykle towarzyszące ilustracjom prezentującym osoby, które siebie właśnie pokonały i teraz cieszą się z imponujących efektów. Jak wiemy, ludzie, którzy właśnie zmusili się do podjęcia tego rodzaju wysiłku, zwykle po paru miesiącach są bardzo zadowoleni i zachęcają wszystkich wokół do zrobienia tego samego, a radość płynąca z pracy nad sobą zwykle jest silniejsza niż chęć sięgnięcia po czekoladkę czy zostania przed telewizorem.

Kontynuacja tekstu: Siedem przeszkód Nehemiasza (4)

Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru. – Przyp. Sal. 25:28

Kontynuując nasze rozważania, dotyczące przeniesienia sytuacji odbudowy murów Jerozolimy po powrocie Żydów z siedemdziesięcioletniej niewoli babilońskiej na odnowę chrześcijaństwa przyjrzymy się dziś kolejnym przeszkodom, które musiał pokonywać Nehemiasza i mieszkańcy miasta.

Kontynuacja tekstu: Siedem przeszkód Nehemiasza (3)

Kontynuując cykl (1) (2) (3) o przeszkodach, na jakie natykał się Nehemiasz i Izraelici przy odbudowie murów Świętego Miasta i ich odniesieniu do odnowy chrześcijańskiego życia w wymiarze zarówno ogólnym jak i indywidualnym, omówimy dziś dwie kolejne.

Kontynuacja tekstu: Siedem przeszkód Nehemiasza (2)

Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru. – Przyp. Sal. 25:28

W cyklu refleksji o odbudowie murów Jerozolimy w odniesieniu do odnowy chrześcijaństwa omówiliśmy pierwszą przeszkodę – lekceważenie.

Idźmy więc dalej…

Kontynuacja tekstu: Siedem przeszkód Nehemiasza (1)

Głównymi wrogami Nehemiasza w tej historii są przywódcy okolicznych ludów – Ammonitów, Aszdodytów, Samarytan, sąsiedzi Izraelitów. Otaczali oni Judejczyków: Samarytanie od północy, Filistyni od Morza Śródziemnego, Arabowie ze strony Negewu, Ammonici od wschodu. Można zadać sobie pytanie: dlaczego tak sprzeciwiali się oni odbudowie Jerozolimy?

Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru. – Przyp. Sal. 25:28

Dzisiejsze rozważania są wstępem do krótkiego cyklu refleksji około problemów z jakimi musiał borykać się tyrszata (namiestnik) Nehemiasz, gdy podjął się odbudowy murów Świętego Miasta.

W czternastym roku panowania króla Hiskiasza wyruszył Sancheryb, król asyryjski, przeciw wszystkim warownym grodom judzkim i zdobył je. I wyprawił król asyryjski Rabszake z Lachiszu do Jeruzalemu, do króla Hiskiasza, z potężnym wojskiem i stanął Rabszake przy wodociągu Górnego Stawu, przy drodze na Pole Pilśniarzy – Izaj. 36:1-2

Księga Izajasza, chyba nie tylko dla mnie, jest jedną z najważniejszych, jeśli wręcz nie najważniejszą księgą Starego Testamentu (jeśli w ogóle można dokonywać takiego „rankingu”). Spotkałem się z opiniami, że jest to „starotestamentowa Ewangelia”, „Proroctwo Mesjańskie” etc. Nawet liczba rozdziałów jest znamienna, jako że jest to równocześnie sumaryczna liczba sześćdziesięciu sześciu tzw. kanonicznych ksiąg Biblii.

Ilekroć czytam Izajasza, zawsze zastanawia mnie pewien „dysonans” jakim, wobec treści całej tej księgi, wydają się być rozdziały 36-39.

Ale…

W owych dniach Hiskiasz śmiertelnie zachorował. I przyszedł do niego Izajasz, syn Amosa, prorok, i rzekł do niego: Tak mówi Pan: Uporządkuj swój dom, albowiem umrzesz, a nie będziesz żył. Wtedy Hiskiasz obrócił się twarzą do ściany i modlił się do Pana, i rzekł: Ach, Panie! Wspomnij, proszę, że postępowałem wobec ciebie wiernie i szczerze i czyniłem to, co dobre w twoich oczach. Następnie Hiskiasz wybuchnął wielkim płaczem. I doszło Izajasza słowo Pana tej treści: Idź i powiedz Hiskiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twojego ojca: Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Oto dodam do twoich dni piętnaście lat (Izaj. 38:1-5)

Pierwszą prawdziwą atrakcją jordańskiej części naszej wyprawy była góra Nebo. Wyjechaliśmy z hotelu w pobliskiej Madabie w zupełnych ciemnościach – i tak nie dało się spać po pierwsze z powodu zmiany czasu (osiem godzin!), a po drugie muezzin z niedalekiego meczetu oznajmił dźwiękiem nie znoszącym sprzeciwu, że zbliża się świt.

…wyrok potępienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie. – 2 Piotra 2:3

Skoro na pewnych ludzi od dawna zapadł wyrok, czy to oznacza, że mamy do czynienia z przeznaczeniem, że rodzimy się i żyjemy zgodnie z jakimś wcześniej zapisanym losem?

Takie spojrzenie wykluczałoby bardzo ważny dar, jaki przecież ofiarował nam Stwórca – wolną wolę.

Kiedy wyjeżdżaliśmy na wycieczkę do Izraela, wiadomo było, że trzeba się przygotować na to, że niektóre punkty programu trzeba będzie wyciąć – taka jest tam sytuacja. I rzeczywiście - okazało się, że nie wejdziemy na Górę Oliwną skąd ogląda się najsłynniejszą panoramę starego miasta. I nie zobaczymy ogrodu Getsemane, bo cały ten rejon jest zamknięty dla turystów ze względu na wynikłe dopiero co zamieszki. Palestyńczyk zaatakował nożem grupę policjantów i kilku zranił.  Ponieważ zignorował ostrzeżenia, został, jak określono to w mediach, "zneutralizowany".

Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno [czynię]: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie. - Filip. 3:13-14 (BT)

To, czego pragniemy, chcielibyśmy mieć od razu, teraz albo przynajmniej zaraz. Wspominam historie z dzieciństwa. Gdy następnego dnia mieliśmy wyruszać w drogę, z powodu niecierpliwości nie mogłem spać w nocy. Chciałem też od razu umieć robić różne trudne rzeczy – grać w piłkę, jeździć na rowerze bez bocznych kółek. Gdy mi się to nie udawało, wpadałem w histerię, czasem podobno nie można mnie było uspokoić przez kilka godzin.

Jeżeli Pan ma w nas upodobanie, to wprowadzi nas do tej ziemi i da nam tę ziemię, która opływa w mleko i miód. (4 Mojż. 14:8)

Ludzie nieprzychylni natchnieniu Pisma Świętego, w swojej krytyce chętnie przywołują pejoratywny wydźwięk powiedzenia, że „Biblia jest jak stare skrzypce, na których każdy może wygrać swoją melodię”. Jednak to powiedzenie zawiera również pozytywne przesłanie.

Ofiarujesz Paschę Panu... nie będziesz jadł przy niej nic kwaszonego [chamec].^* (5 Mojż. 16:2-3) 
Przaśniki [macot] jeść będziecie przez siedem dni i nie ukaże się u ciebie kwaszone [chamec], ani widziany będzie zakwas [sor] we wszystkich granicach twoich. (2 Mojż. 13:7) 
Przez siedem dni zakwas [sor] nie znajdzie się w domach waszych, a każda dusza jedząca kwaszone [chamec] odcięta będzie od społeczności Izraela. (2 Mojż. 12:19)