Jest 8 stycznia 2015. Mieszkam we Francji, a Francja obudziła się dziś wstrząśnięta atakiem na redakcję gazety „Charlie Hebdo”. Właśnie za pracę w tej redakcji zamordowano 12 osób. Wszyscy komentatorzy jednogłośnie potępiają to, co zrobili zabójcy w imię religii i Allacha. Ja też. Nie ma słów, by określić okrucieństwo i barbarzyństwo tego czynu.

Nie po raz pierwszy wyznawcy islamu zademonstrowali, w jaki sposób rozumieją „kulturę” prowadzenia dyskusji. W odpowiedzi na publikację karykatury – strzelali, by zabić. Dwanaście istnień ludzkich zostało nagle przerwanych dlatego, że muzułmańscy mordercy postanowili kałasznikowami bronić honoru swojego „boga”. Oczywiście nie zważają oni przy tym ani na odpowiedzialność ofiar, ani na winę, ani na przestępstwo.