Baranek ich [dziesięciu królów] zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów, i ci, którzy z nim, powołani, wybrani i wierni – Obj. 17:14.

Elitarne jednostki rekrutują swoich kandydatów już spośród ludzi odznaczających się odpowiednimi warunkami i wynikami. Następnie tylko niektórzy z nich będą w stanie ukończyć bardzo wyczerpujące szkolenie i zdać końcowe egzaminy. Jednak i na tym jeszcze nie kończy się proces rekrutacyjny. Kandydat musi dowieść, że kwalifikacje, którymi się wykazał w warunkach ćwiczebnych, będzie w stanie zademonstrować również w stresujących warunkach bojowych.

Ci są, którzy z niewiastami nie pokalali się, pannami bowiem są – Obj. 14:4

Dziewictwo to ogólnie stan nienaruszenia czegoś pierwotnego. W tym sensie mówi się na przykład o dziewiczej przyrodzie. Po polsku dziewica to tylko kobieta; o mężczyźnie mówi się „prawiczek”. Słowo greckie parthenos w Biblii, podobnie jak hebr. betulah, odnosi się przede wszystkim do niezamężnej kobiety, która nie miała jeszcze stosunku z mężczyzną. Jednak hebrajskie słowo ma dzisiaj męską formę betul, a greckie, poprzedzone męskim rodzajnikiem, odnosi się we współczesnym języku do mężczyzny, natomiast w odniesieniu do kobiet wykształciła się żeńska forma parthena.

(...) oprócz stu czterdziestu jeden tysięcy – Obj. 14:3

Fizyczna zasada nieoznaczoności głosi, że w świecie cząstek materii występują takie pary wielkości, których nie da się jednocześnie zmierzyć z dowolną dokładnością. Tego typu parą jest na przykład położenie i pęd. Oznacza to, że jeśli określi się dokładnie położenie cząsteczki, to nie da się z równą dokładnością zmierzyć jej pędu. Wyznaczenie zaś dokładnego pędu powoduje, że położenie zaczyna się rozmywać i cząstka jawi się jako chmurka prawdopodobieństwa, gdzie można się jej w danej chwili spodziewać. Zasada nieoznaczoności kłóci się z intuicyjnym postrzeganiem rzeczywistości w świecie makroskopowym.

(...) [którzy] są kupieni z ziemi (...) Ci kupieni są z ludzi od początku* Bogu i w Baranku – Obj. 14:3,4

Dzisiaj nie wolno kupować ani sprzedawać ludzi. Handel taki, nawiązujący do systemu niewolnictwa, jest surowo karanym przestępstwem. Nasze współczesne wyczucie etyczne podpowiada nam, że traktowanie człowieka jako towar, który można posiadać na własność, sprzedawać lub kupować, byłoby głęboko poniżające dla ludzkiej godności. Jedynym obszarem, w którym jeszcze legalnie „kupuje się” ludzi, jest klubowy sport profesjonalny. Piłkarze, na przykład, są sprzedawani i kupowani przez kluby. Nie stają się one jednak dysponentami ich życia, a jedynie nabywają prawa do ich pracy, czyli udziału w sportowych imprezach.

A nikt [nie] mógł nauczyć się pieśni oprócz 141* tysięcy, [którzy] są kupieni z ziemi – Obj. 14:3

Przymiotnik „nowa” w odniesieniu do muzyki może oznaczać jej nowatorski charakter. Po polsku mówimy w takim wypadku o „muzyce współczesnej”, choć mianem tym określa się dzisiaj przeważnie muzykę eksperymentalną tworzoną w ubiegłym stuleciu. W XIV wieku we Francji i Włoszech zapoczątkowany został nurt „nowej muzyki” określany mianem ars nova, czyli nowa sztuka. Kierunek ten przyczynił się do znacznego rozwoju form muzycznych, choć początkowo nie spotkał się z uznaniem i zrozumieniem. Ta stosunkowo trudna, wielogłosowa muzyka wydawała się tak dziwna i „światowa”, że została potępiona przez papieża Jana XXII w bulli Docta sanctorum patrum (1322 r.) i usunięta z kościoła.

Podczas wcześniejszych rozważań (cz. 1, cz. 2, cz. 3), zauważyliśmy różnicę między naszym „filozoficznym” pojmowaniem doskonałości a jego biblijnym sensem. Aby dobrze zrozumieć tę różnicę, posłużę się jeszcze dwoma przykładami, nie najdoskonalszymi wprawdzie, ale może okażą się nieco pomocne:

• Kiedyś na chórze Syloe usłyszałem, jak pewien bardzo przeze mnie lubiany sopranista śpiewa: „Dziękuję Ci, że stworzyłeś mnie tak cudownym” – wzbudzało to zrozumiałą pogodną wesołość, ponieważ w tekście utworu (na podstawie Psalmu 50) było napisane: „Dziękuję Ci, że stworzyłeś mnie tak cudownie”.