PIONIERSKIE BADANIA DNA: NIE WSZYSTKIE ZWOJE Z QUMRAN POWSTAŁY W QUMRAN

Trwające siedem lat interdyscyplinarne badania DNA starożytnych zwierząt prowadzone na materiale pobranym ze zwojów znad Morza Martwego dostarczyły naukowcom nowych i zaskakujących informacji o Żydach i ich teologii tuż przez upadkiem drugiej świątyni.

Przełomowe badania wskazują, że różne zwoje pochodzą z różnych lokalizacji nad Morzem Martwym, a niektóre – z odległych miejsc. Zdaniem naukowców ta nowa teoria oparta jest na nowych dowodach, potwierdzających, że część zwojów spisana została na skórze cielęcej, która nie była dostępna na Pustyni Judejskiej. Poprzednio badacze zakładali, że pergamin był zrobiony ze skóry kóz, znakomicie przystosowanych do pustynnego klimatu.

Pionierska metoda badania DNA może również pomóc naukowcom pogrupować niektóre spośród tysięcy różnych fragmentów, których nie udało się połączyć w ciągu minionych dziesięcioleci – dając tym samym nadzieję na rekonstrukcję dalszych tekstów.

Wśród odkryć są na przykład dwa fragmenty Księgi Jeremiasza zawierające dwie różne wersje proroctwa, obie inne niż dzisiejszy zapis biblijnego tekstu. „Starożytne DNA wskazuje, że z terenów poza Pustynią Judejską sprowadzono dwie różniące się od siebie kopie Księgi Jeremiasza” – mówi prof. Noam Mizrahi z Departamentu Badań Biblijnych na Uniwersytecie w Tel Awiwie.

Bezprecedensowe „paleogenomiczne” badania starożytnego DNA ze zwojów znad Morza Martwego – najstarszych odkrytych dotychczas manuskryptów Biblii – nadają każdemu zwierzęciu-źródłu pergaminu opis właściwy jedynie dla tego zwierzęcia, podobnie jak linie papilarne identyfikują tylko jedną osobę.

Prześledzenie pochodzenia tych skór pozwala spojrzeć w nowy sposób na geograficzny i chronologiczny rozwój kanonu biblijnego; daje wgląd w to, czy zwoje są odzwierciedleniem wąskiego, ekstremistycznego poglądu, jaki charakteryzował żydowską sektę w Qumran, czy może stanowiły bibliotekę tekstów zebranych od szerszej żydowskiej społeczności.

„Jako filolog, który od lat bada teksty spisane na zwojach, studiując ich zawartość, język, cechy pisarzy, byłem zdumiony ogromem informacji, jakie można uzyskać z analizy materiału biologicznego, z jakiego sporządzono zwoje” – powiedział prof. Mizrahi.

Zwój Jeremiasza z kolekcji Izraelskiego Urzędu ds. Zabytków (źródło: The Times of Isreal, Shai Halevi, Israel Antiquities Authority)

Na podstawie:
The Times of Isreal - Pioneering DNA study reveals not all Dead Sea Scrolls are from Dead Sea