Podczas jednego z najbardziej kompleksowych projektów konserwatorskich, jakie obecnie prowadzone są w Izraelu, archeolodzy odkryli monetę z Tyru, która –jak się uważa – została użyta do zapłacenia podatku świątynnego przez pielgrzymów udających się do świątyni na Paschę, Szawuot lub Sukkot.

Starożytna moneta została znaleziona w pudełku z artefaktami wydobytymi pierwotnie w latach 80. XX wieku, kiedy to w tym miejscu prowadzono ostatni projekt konserwatorski. Pudełko w jakiś sposób zaginęło i zostało odkryte dopiero niedawno, w ramach bardzo potrzebnego projektu konserwatorskiego, który obecnie obejmuje Muzeum Wieży Dawida na Starym Mieście w Jerozolimie.

Podczas wykopalisk na Starym Mieście w Jerozolimie, prowadzonych przez Urząd ds. Starożytności oraz Fundację Ir David, odkryto kaganek sprzed dwóch tysięcy lat.

Archeolodzy odkopali drogę, po której pielgrzymowano w czasach Drugiej Świątyni około 2000 lat temu. Droga ma blisko 600 metrów długości i 8 metrów szerokości. Łączy sadzawkę Siloam na południu Miasta Dawida i podnóże Wzgórza Świątynnego.

Na jerozolimskiej Górze Oliwnej, w miejscu, które uważa się za Getsemane z Nowego Testamentu, odkryto niedawno mykwę z czasów Drugiej Świątyni; została określona jako pierwszy dowód łączący to miejsce pielgrzymek z okresem, w którym żył Jezus.

Według wszystkich czterech Ewangelii to właśnie w Getsemane – którego nazwa po hebrajsku oznacza tłocznię oliwy – Jezus spędził noc po ostatniej wieczerzy i został aresztowany przez strażników świątynnych Sanhedrynu.

Podczas wykopalisk na stanowisku Khirbet Kfar Mor w Beit El znaleziono rzadki przedmiot: starożytną kostkę do gry z czasów Drugiej Świątyni.

Wykopaliska w tym miejscu trwają już od ponad dziesięciu lat i dostarczyły wielu rozmaitych znalezisk – niedawno pisaliśmy o dziesiątkach naczyń odkrytych w cysternie:

W BEIT EL ODKRYTO GLINIANE NACZYNIA Z CZASÓW DRUGIEJ ŚWIĄTYNI

21 października podano, że podczas wykopalisk archeologicznych w Beit El na Zachodnim Brzegu odnaleziono dziesiątki dzbanów i nienaruszonych glinianych przedmiotów z czasów drugiej świątyni.

Starożytne obiekty odkryto we wnętrzu zbiornika na wodę na stanowisku archeologicznym Khirbet Kafr Mer w Beit El.

Podczas prac na stanowisku archeologicznym w Gusz Ecjon odkryto rzadkie znalezisko archeologiczne – nienaruszony kałamarz datowany na koniec okresu drugiej świątyni.

Kałamarz, na który natrafiono wewnątrz dużego budynku z okresu drugiej świątyni, to gliniany cylinder o płaskim dnie; posiada okrągły uchwyt i wąski otwór z nachyloną do wewnątrz krawędzią, przez który wlewano atrament i wkładano pióro. Kałamarz z tego okresu uważany jest za rzadkie znalezisko, a podobne artefakty odkryto jedynie w kilkunastu miejscach w całym kraju.

Trwające siedem lat interdyscyplinarne badania DNA starożytnych zwierząt prowadzone na materiale pobranym ze zwojów znad Morza Martwego dostarczyły naukowcom nowych i zaskakujących informacji o Żydach i ich teologii tuż przez upadkiem drugiej świątyni.

Przełomowe badania wskazują, że różne zwoje pochodzą z różnych lokalizacji nad Morzem Martwym, a niektóre – z odległych miejsc. Zdaniem naukowców ta nowa teoria oparta jest na nowych dowodach, potwierdzających, że część zwojów spisana została na skórze cielęcej, która nie była dostępna na Pustyni Judejskiej. Poprzednio badacze zakładali, że pergamin był zrobiony ze skóry kóz, znakomicie przystosowanych do pustynnego klimatu.

Barak Monnickendam-Givon, kierownik wykopalisk z ramienia Urzędu ds. Zabytków:

Stoję właśnie na placu przy Ścianie Płaczu. Pod nami unikatowy projekt prowadzony przez izraelskie Urząd ds. Zabytków i Fundację Dziedzictwa Zachodniego Muru.