Trwające siedem lat interdyscyplinarne badania DNA starożytnych zwierząt prowadzone na materiale pobranym ze zwojów znad Morza Martwego dostarczyły naukowcom nowych i zaskakujących informacji o Żydach i ich teologii tuż przez upadkiem drugiej świątyni.

Przełomowe badania wskazują, że różne zwoje pochodzą z różnych lokalizacji nad Morzem Martwym, a niektóre – z odległych miejsc. Zdaniem naukowców ta nowa teoria oparta jest na nowych dowodach, potwierdzających, że część zwojów spisana została na skórze cielęcej, która nie była dostępna na Pustyni Judejskiej. Poprzednio badacze zakładali, że pergamin był zrobiony ze skóry kóz, znakomicie przystosowanych do pustynnego klimatu.

Nowe badania wykazały, że cztery fragmenty manuskryptów znad Morza Martwego przechowywane w bibliotece Uniwersytetu w Manchesterze, uważane poprzednio za niezapisane, w rzeczywistości zawierają tekst.

Odkrycie oznacza, że uniwersytet ten jest jedyną instytucją w Wielkiej Brytanii posiadającą potwierdzone fragmenty tekstu z Qumran. W odróżnieniu od niedawno ujawnionych fałszerstw, te niewielkie kawałki manuskryptów zostały znalezione podczas oficjalnych wykopalisk w jaskiniach Qumran i nigdy nie przeszły przez rynek antyków.