Archeolodzy odkryli rzadką lampkę oliwną w kształcie groteskowej twarzy przeciętej na pół, na fundamencie budynku wzniesionego w Jerozolimie tuż po zniszczeniu Drugiej Świątyni, prawie 2000 lat temu.

Jest to pierwsze tego typu odkrycie w Izraelu i jedno z nielicznych na świecie.

Naukowcy z izraelskiego Urzędu ds. Starożytności powiedzieli w środowym oświadczeniu, że ich zdaniem lampa z brązu została umieszczona w fundamentach, aby przynieść szczęście mieszkańcom budynku z okresu rzymskiego. Szacuje się, że eksponat pochodzi z końca I lub początku II wieku n.e.

Podczas jednego z najbardziej kompleksowych projektów konserwatorskich, jakie obecnie prowadzone są w Izraelu, archeolodzy odkryli monetę z Tyru, która –jak się uważa – została użyta do zapłacenia podatku świątynnego przez pielgrzymów udających się do świątyni na Paschę, Szawuot lub Sukkot.

Starożytna moneta została znaleziona w pudełku z artefaktami wydobytymi pierwotnie w latach 80. XX wieku, kiedy to w tym miejscu prowadzono ostatni projekt konserwatorski. Pudełko w jakiś sposób zaginęło i zostało odkryte dopiero niedawno, w ramach bardzo potrzebnego projektu konserwatorskiego, który obecnie obejmuje Muzeum Wieży Dawida na Starym Mieście w Jerozolimie.

Tysiące Żydów zebrało się w tym tygodniu przy zachodniej ścianie Drugiej Świątyni w Jerozolimie na kapłańskie błogosławieństwo.

Kapłańskie błogosławieństwo jest recytowane z Biblii z Księgi Liczb 6:23-27: „Tak będziecie błogosławić synów Izraela, mówiąc do nich: Niech ci błogosławi PAN i niech cię strzeże; niech PAN rozjaśni nad tobą swoje oblicze i niech ci będzie łaskawy; niech PAN zwróci ku tobie swoje oblicze i niech da ci pokój. I będą wzywać mojego imienia nad synami Izraela, a ja im będę błogosławił”.

Jak informuje Instytut Świątynny, na podstawie odnalezionych fragmentów dokonano rekonstrukcji segmentu posadzki z Drugiej Świątyni – jej dziedzińców i samego budynku świątyni. Taką właśnie piękną podłogę widzieli kapłani i pielgrzymi. Wspomina ją również w swoich dziełach Flawiusz:

Podczas wykopalisk na Starym Mieście w Jerozolimie, prowadzonych przez Urząd ds. Starożytności oraz Fundację Ir David, odkryto kaganek sprzed dwóch tysięcy lat.

Archeolodzy odkopali drogę, po której pielgrzymowano w czasach Drugiej Świątyni około 2000 lat temu. Droga ma blisko 600 metrów długości i 8 metrów szerokości. Łączy sadzawkę Siloam na południu Miasta Dawida i podnóże Wzgórza Świątynnego.

Tuż przed Chanuką ponownie ujrzał światło dzienne zapomniany rysunek wykonany 2000 lat temu węglem drzewnym, przedstawiający menorę.

Rysunek po raz pierwszy odkryto 40 lat temu podczas badań archeologicznych w Michmas, hasmonejskiej twierdzy z czasów buntu Machabeuszy; nigdy nie został opublikowany przez uczonych, a jego dokumentację pokrył na półkach archiwów kurz. Teraz dokumenty te dołączono do nowej analizy wszystkich dostępnych dowodów archeologicznych z Michmas, a niektórzy badacze są przekonani, że starożytne miasto było niegdyś osadą rolniczą kapłanów.

Podczas wykopalisk na stanowisku Khirbet Kfar Mor w Beit El znaleziono rzadki przedmiot: starożytną kostkę do gry z czasów Drugiej Świątyni.

Wykopaliska w tym miejscu trwają już od ponad dziesięciu lat i dostarczyły wielu rozmaitych znalezisk – niedawno pisaliśmy o dziesiątkach naczyń odkrytych w cysternie:

W BEIT EL ODKRYTO GLINIANE NACZYNIA Z CZASÓW DRUGIEJ ŚWIĄTYNI

Trwające siedem lat interdyscyplinarne badania DNA starożytnych zwierząt prowadzone na materiale pobranym ze zwojów znad Morza Martwego dostarczyły naukowcom nowych i zaskakujących informacji o Żydach i ich teologii tuż przez upadkiem drugiej świątyni.

Przełomowe badania wskazują, że różne zwoje pochodzą z różnych lokalizacji nad Morzem Martwym, a niektóre – z odległych miejsc. Zdaniem naukowców ta nowa teoria oparta jest na nowych dowodach, potwierdzających, że część zwojów spisana została na skórze cielęcej, która nie była dostępna na Pustyni Judejskiej. Poprzednio badacze zakładali, że pergamin był zrobiony ze skóry kóz, znakomicie przystosowanych do pustynnego klimatu.

Barak Monnickendam-Givon, kierownik wykopalisk z ramienia Urzędu ds. Zabytków:

Stoję właśnie na placu przy Ścianie Płaczu. Pod nami unikatowy projekt prowadzony przez izraelskie Urząd ds. Zabytków i Fundację Dziedzictwa Zachodniego Muru.

W parku narodowym Murów Jerozolimy ma wkrótce zostać otwarta nowa trasa przebiegająca obok mykw – łaźni rytualnych sprzed dwóch tysięcy lat, z których korzystali pielgrzymi przybywający na Wzgórze Świątynne.

Ścieżka znajduje się na Ofelu – w części miasta położonej na wyższym terenie (ofel pochodzi od hebrajskiego leha’apil – iść w górę). Zlokalizowana tam była zwykle rezydencja królewska i centrum administracyjne.

Eli Szukron, archeolog, który odkrył złoty dzwoneczek:

Mam w ręce złoty dzwoneczek, który znaleziono tutaj, w kanale odwadniającym. Jest to bardzo szczególny dzwoneczek: wykonany w całości ze złota, a na krawędzi ma pętelkę, za pomocą której przymocowywany był do ubioru.