3 września Miasto Dawida poinformowało o znalezisku, „jakie zdarza się raz w życiu” – chodzi o  trzy nieskazitelnie zachowane 2700-letnie zdobione głowice kolumn, czyli kapitele z okresu pierwszej świątyni, które wskazują na związek z dynastią Dawidową.

Gdy archeolodzy z Miasta Dawida zaczęli kopać w pobliżu dzisiejszej promenady Armon Hanatziv, nie spodziewali się, że znajdą coś tak wyjątkowego.

Nikt nie spodziewał się znalezienia biblijnego Beit Szemesz z czasów Izajasza i Hiskiasza.

Amanda Weiss, dyrektor Muzeum Ziem Biblijnych: Myśleliśmy, że zburzyli je Asyryjczycy i powróciliśmy dopiero po wielu, wielu latach; że wszyscy to miejsce opuścili. Nie jest to jednak prawda. Wiemy o tym, bo mamy te znaleziska.

Biblia nazywa Izrael „ziemią płynącą mlekiem i miodem”. Przez długi czas przyjmowano, że ów miód pochodził z daktyli – jednego z siedmiu gatunków roślin jadalnych charakterystycznych dla ziemi Izraela, o jakich pisze 5 Księga Mojżeszowa.

Są jednak również dowody, że miód wytwarzany przez pszczoły był już w użyciu blisko trzy tysiące lat temu, w czasach niedalekich proroka Eliasza. Pszczoły w odniesieniu do miodu są w Biblii wspomniane jedynie kilka razy, a o pszczelarstwie w ogóle nie ma żadnej wzmianki. Kilka lat temu archeolodzy odkryli jednak pozostałości osobliwych instalacji.

Góra Sodoma (po hebrajsku: הרסדום, Har Sedom) to wzgórze w południowo-zachodniej okolicy Morza Martwego, stanowiącej część rezerwatu Pustyni Judejskiej.

Sodoma wspomniana jest w Biblii, np. w 1 Księdze Mojżeszowej 19:27-28:

Abraham zaś, wstawszy wcześnie rano, udał się na to miejsce, gdzie stał przed Panem.
I spojrzawszy na Sodomę i Gomorę, i na całą tę okolicę, ujrzał, że dym wznosił się z ziemi, jak dym z pieca.

Jak podaje dzisiejszy Jerusalem Post, podczas wykopalisk na parkingu Givati w Jerozolimie odkryto podwójny odcisk pieczęci na bulli. Zdaniem naukowców, zabytek najprawdopodobniej pochodzi z okresu perskiego – sprzed około 2500 lat – i stanowi przełomowy dowód archeologiczny na to, że nawet po straszliwych zniszczeniach dokonanych przez Babilończyków w roku 586 p.n.e. miasto zdołało utrzymać status ważnego centrum administracyjnego.

W najnowszym wydaniu Journal of Eastern Mediterranean Archaeology and Heritage Studies opublikowano artykuł oparty na badaniach archeologicznych przeprowadzonych w północnym Izraelu, które potwierdzają biblijną narrację zapisaną w I Księdze Królewskiej.

„Nabot Jezreelita był właścicielem winnicy w Jezreel, sąsiadującej z pałacem króla Achaba z Samarii. Achab rzekł do Nabota: „Daj mi swoją winnicę, abym mógł ją uprawiać jako ogród warzywny, bo jest tuż obok mojego pałacu. W zamian dam ci lepszą winnicę; lub, jeśli wolisz, zapłacę srebrem ” Ale Nabot odpowiedział: „Pan zabrania, abym oddał to, co odziedziczyłem po moich ojcach!”

Muzeum Biblii w Waszyngtonie przedstawia na swojej stronie serię „Samotny kustosz” – ponieważ zwiedzanie jest obecnie niedostępne, przewodnicy nagrywają swoje opowieści o wybranych eksponatach. Niedawno jeden z nich zaprosił oglądających do czasów Nebukadnesara.

Witajcie! Cieszę się, że jesteście, bo trochę tutaj pustawo. Mam na imię Lance, jestem kustoszem Kultur Starożytnych, tutaj, w Muzeum Biblii. Chciałem wam pokazać jeden z moich ulubionych eksponatów – oto cegła Nebukadnesara.

Trwające siedem lat interdyscyplinarne badania DNA starożytnych zwierząt prowadzone na materiale pobranym ze zwojów znad Morza Martwego dostarczyły naukowcom nowych i zaskakujących informacji o Żydach i ich teologii tuż przez upadkiem drugiej świątyni.

Przełomowe badania wskazują, że różne zwoje pochodzą z różnych lokalizacji nad Morzem Martwym, a niektóre – z odległych miejsc. Zdaniem naukowców ta nowa teoria oparta jest na nowych dowodach, potwierdzających, że część zwojów spisana została na skórze cielęcej, która nie była dostępna na Pustyni Judejskiej. Poprzednio badacze zakładali, że pergamin był zrobiony ze skóry kóz, znakomicie przystosowanych do pustynnego klimatu.

Pierwszy raz od dwudziestu lat Jezioro Galilejskie jest niemal pełne.

Idan Greenbaum, przewodniczący Rady Regionalnej Doliny Jordanu:

„Bardzo się cieszymy z tego faktu – to dobra wiadomość dla nas wszystkich mieszkających wokół jeziora: dla rolnictwa, dla rolników, dla turystów – dla wszystkich”.

Podczas zakończonych w lutym wykopalisk w Khirbet el-Rai znaleziono przedmioty sprzed 3300 lat – w miejscu uważanym przez niektórych archeologów za biblijne Syklag. Wśród nich jest rzadka figurka z brązu przedstawiająca „uderzającego bożka Baala”, figurka cielca, dwie pieczęcie, a także ceramika kananejska i filistyńska z XII wieku p.n.e.

Wiele pokoleń chrześcijańskich pielgrzymów przywoziło do domu tradycyjne pamiątki z Ziemi Świętej, takie jak zasuszone kwiatki czy Biblie w okładkach z drewna oliwnego, a także niepozorne kulki zasuszonych gałązek o niezwykłych właściwościach – „róże jerychońskie” (Anastatica hierochuntica czyli Anastatika rezurekcyjna). Suche szkieleciki niewielkiej pustynnej rośliny nadal można jeszcze znaleźć w sklepach z pamiątkami na Starym Mieście w Jerozolimie albo w Betlejem.

Po obfitych opadach deszczu w ostatni weekend, izraelski Urząd ds. Wody ogłosił, że poziom wód Jeziora Galilejskiego osiągnął pełną pojemność, ustanawiając rekord od 2004 roku.

Nie wiadomo, czy po raz pierwszy od 1995 roku, dla uniknięcia górnej czerwonej linii przelewu, zapora Degania zostanie otwarta. Niekoniecznie tak się stanie, ale jest to prawdopodobne w przypadku dalszych intensywnych opadów.

Jednym z problemów, jakie pojawiają się przy czytaniu starożytnych pism – takich jak Biblia – w XXI wieku jest niebezpieczeństwo anachronizmu: mam na myśli wprowadzanie do zrozumienia tekstu nieprzydatnych współczesnych idei i oczekiwań. Problem ów staje się jeszcze większy, gdy mamy do czynienia ze starożytnymi tekstami o wielkiej ważności historycznej.

Gracia Mendes Nasi (znana również jako Beatrice de Luna) była jedną z najbogatszych Żydówek renesansowej Europy. Dzięki zorganizowanej przez nią siatce pomocy setki „Conversos” uratowały się przed Inkwizycją.

Coversos to Żydzi, którzy przeszli z judaizmu na chrześcijaństwo w Hiszpanii i Portugalii, szczególnie w XIV i XV wieku, albo też ich potomkowie. Większość hiszpańskich Żydów przeszła na katolicyzm na skutek pogromów w 1391 r. Pozostali, którzy zdecydowali się na praktykowanie judaizmu, zostali wypędzeni w 1492 r. W ciągu dwóch kolejnych stuleci Conversos podlegali prawom opartym na dyskryminacji, a także nękani byli przez Inkwizycję.

Eli Szukron, archeolog, który odkrył złoty dzwoneczek:

Mam w ręce złoty dzwoneczek, który znaleziono tutaj, w kanale odwadniającym. Jest to bardzo szczególny dzwoneczek: wykonany w całości ze złota, a na krawędzi ma pętelkę, za pomocą której przymocowywany był do ubioru.