RÓŻA JERYCHOŃSKA – SYMBOL ZMARTWYCHWSTANIA (1/4 – wstęp)

Wiele pokoleń chrześcijańskich pielgrzymów przywoziło do domu tradycyjne pamiątki z Ziemi Świętej, takie jak zasuszone kwiatki czy Biblie w okładkach z drewna oliwnego, a także niepozorne kulki zasuszonych gałązek o niezwykłych właściwościach – „róże jerychońskie” (Anastatica hierochuntica czyli Anastatika rezurekcyjna). Suche szkieleciki niewielkiej pustynnej rośliny nadal można jeszcze znaleźć w sklepach z pamiątkami na Starym Mieście w Jerozolimie albo w Betlejem.

Niezwykłe właściwości róży jerychońskiej objawiają się po zanurzeniu jej w wodzie. Roślina otworzy się na naszych oczach i rozłoży gałązki, tworząc małe drzewko. Kiedy woda wyparuje, zwinie się znów w kulkę. Po ponownym zanurzeniu otworzy się jeszcze raz.

Ponieważ taką reakcję można wywołać wielokrotnie, naukowa nazwa tej rośliny brzmi anastatica (czyli „niestatyczna”). Pielgrzymi interpretują czasem te właściwości jako symbol zmartwychwstania; botanicy nazywają je higrochazją.

(Nieco więcej o higrochazji: Wikipedia - Higrochazja)

Róża jerychońska w rzeczywistości nie jest różą, lecz raczej rośliną z rodziny kapustowatych. Żyje ona przez jeden sezon, następnie zamiera i staje się twardym, suchym szkielecikiem, którego korzenie pozostają w gruncie przez wiele lat. Podczas kwitnięcia – w marcu i kwietniu – róża ma małe, białe kwiatki oraz zielone, owalne liście rosnące blisko ziemi.

Kwiatki po niedługim czasie spadają i zaczynają dojrzewać nasiona. w maju lub kwietniu są już dojrzałe, ale pozostają w zamkniętym owocu. Liście do tej pory też już odpadły i jest tylko twardy szkielet zwinięty w kulkę przypominającą zaciśniętą pięść. w górnej części czeka cierpliwie owoc o twardej skórce, a w nim drzemią nasiona.

Chociaż wiele pustynnych roślin pojawia się również w bardziej wilgotnych środowiskach, gdzie są liczniejsze i lepiej rozwinięte, róża jerychońska, której mechanizmy przetrwania są w specjalny sposób przystosowane do pustyni, tak się nie zachowuje. w Izraelu róże jerychońskie rosną wyłącznie w najsuchszych częściach Negewu, na Pustyni Judzkiej na Synaju, gdzie roczna suma opadów wynosi od dwóch do pięciu centymetrów. Tam, gdzie opady są większe niż dziesięć centymetrów na rok, róży jerychońskiej nie ma wcale.

CDN.

Na podstawie: Biblical Archeology Review - The Rose of Jericho, Symbol of the Resurrection

---