Dr Ejlat Mazar (1956–2021), która zmarła 25 maja, była członkiem „królewskiej dynastii archeologów”. Jej dziadek, Benjamin Mazar, kierował wykopaliskami w Beth Shearim i Tell Qasile, a przede wszystkim w Jerozolimie. Przez dziesięciolecia był profesorem historii biblijnej i archeologii na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, a nawet został rektorem uniwersytetu. Jej kuzyn Amihai Mazar również zajmował się archeologią na Uniwersytecie Hebrajskim, a ostatnio kierował wykopaliskami w Tel Rechow.

Rzadka 2000-letnia lampka oliwna w kształcie połowy groteskowej twarzy, którą odkryto niedawno w Jerozolimie (NIEZWYKŁE ZNALEZISKO W MIEŚCIE DAWIDA, W MIEŚCIE DAWIDA ZNALEZIONO LAMPKĘ SPRZED 2000 LAT), wydaje się mieć drugą połówkę – odkryto ją w Budapeszcie dziewięć lat temu.

Izraelski Urząd ds. Starożytności poinformował, że lampka, szacowana na koniec I lub początek II wieku n.e., była pierwszym tego rodzaju znaleziskiem w Izraelu i jednym z nielicznych na świecie.

Archeolodzy odkryli rzadką lampkę oliwną w kształcie groteskowej twarzy przeciętej na pół, na fundamencie budynku wzniesionego w Jerozolimie tuż po zniszczeniu Drugiej Świątyni, prawie 2000 lat temu.

Jest to pierwsze tego typu odkrycie w Izraelu i jedno z nielicznych na świecie.

Naukowcy z izraelskiego Urzędu ds. Starożytności powiedzieli w środowym oświadczeniu, że ich zdaniem lampa z brązu została umieszczona w fundamentach, aby przynieść szczęście mieszkańcom budynku z okresu rzymskiego. Szacuje się, że eksponat pochodzi z końca I lub początku II wieku n.e.

Inskrypcja Siloam to hebrajski napis znaleziony w tunelu, który doprowadza wodę ze źródła Gichon do sadzawki Siloam, położonej w mieście Dawida we wschodniej Jerozolimie. W inskrypcji jest mowa o budowie tunelu, który na podstawie stylu pisma datowany jest na VIII wiek p.n.e. Jest to jedyny znany ówczesny napis ze starożytnego Izraela i Judy, który upamiętnia publiczne prace budowlane, mimo że takie napisy są powszechne w archeologii Egiptu i Mezopotamii.

Podczas wykopalisk na Starym Mieście w Jerozolimie, prowadzonych przez Urząd ds. Starożytności oraz Fundację Ir David, odkryto kaganek sprzed dwóch tysięcy lat.

Archeolodzy odkopali drogę, po której pielgrzymowano w czasach Drugiej Świątyni około 2000 lat temu. Droga ma blisko 600 metrów długości i 8 metrów szerokości. Łączy sadzawkę Siloam na południu Miasta Dawida i podnóże Wzgórza Świątynnego.

3 września Miasto Dawida poinformowało o znalezisku, „jakie zdarza się raz w życiu” – chodzi o  trzy nieskazitelnie zachowane 2700-letnie zdobione głowice kolumn, czyli kapitele z okresu pierwszej świątyni, które wskazują na związek z dynastią Dawidową.

Gdy archeolodzy z Miasta Dawida zaczęli kopać w pobliżu dzisiejszej promenady Armon Hanatziv, nie spodziewali się, że znajdą coś tak wyjątkowego.

Jak podaje dzisiejszy Jerusalem Post, podczas wykopalisk na parkingu Givati w Jerozolimie odkryto podwójny odcisk pieczęci na bulli. Zdaniem naukowców, zabytek najprawdopodobniej pochodzi z okresu perskiego – sprzed około 2500 lat – i stanowi przełomowy dowód archeologiczny na to, że nawet po straszliwych zniszczeniach dokonanych przez Babilończyków w roku 586 p.n.e. miasto zdołało utrzymać status ważnego centrum administracyjnego.

Specjalnie dla tych, którzy utknęli w domu z powodu wirusa, Doron Spielman (wiceprezydent Miasta Dawida) oraz Ze’ew Orenstein (dyrektor ds. międzynarodowych w Mieście Dawida) nagrali kilka odcinków opowieści o tym szczególnym miejscu. Oto jeden z nich.

W parku narodowym Murów Jerozolimy ma wkrótce zostać otwarta nowa trasa przebiegająca obok mykw – łaźni rytualnych sprzed dwóch tysięcy lat, z których korzystali pielgrzymi przybywający na Wzgórze Świątynne.

Ścieżka znajduje się na Ofelu – w części miasta położonej na wyższym terenie (ofel pochodzi od hebrajskiego leha’apil – iść w górę). Zlokalizowana tam była zwykle rezydencja królewska i centrum administracyjne.