W Muzeum Izraela w Jerozolimie został wystawiony kompletny, rzadki warsztat produkcji lampek oliwnych z wczesnej epoki islamu, jaki istniał w Tyberiadzie nad brzegiem Jeziora Galilejskiego.

Podczas wykopalisk przeprowadzonych minionego lata przez Hebrajski Instytut Archeologiczny znaleziono pod gruzami spowodowanymi przez kilka trzęsień ziemi dziesięć kompletnych foremek do kształtowania lampek, piec, a także kilka nienaruszonych, nieużywanych kaganków pochodzących z VII-XI wieku.

Niedawno podczas wykopalisk prowadzonych przed planowaną budowąnowej dzielnicy odkryto ufortyfikowaną osadę na Wzgórzach Golan, która być może jest najstarszą tego rodzaju osadą - z czasów króla Dawida (ok. 3000 lat temu). Wewnątrz unikatowego fortu, datowanego na ok. XI-IX w. p.n.e., na skale wewnątrz fortu wyryte są niezwykłe wizerunki przedstawiające dwie postacie trzymające w górze ramiona – prawdopodobnie modlące się – oraz kształt, który być może przedstawia księżyc.

Skoro nie można osobiście stawić się w Izraelu i sprawdzić tamtejszych plaż – czemu nie odwiedzić ich wirtualnie?

Pierwszy raz od dwudziestu lat Jezioro Galilejskie jest niemal pełne.

Idan Greenbaum, przewodniczący Rady Regionalnej Doliny Jordanu:

„Bardzo się cieszymy z tego faktu – to dobra wiadomość dla nas wszystkich mieszkających wokół jeziora: dla rolnictwa, dla rolników, dla turystów – dla wszystkich”.

Po obfitych opadach deszczu w ostatni weekend, izraelski Urząd ds. Wody ogłosił, że poziom wód Jeziora Galilejskiego osiągnął pełną pojemność, ustanawiając rekord od 2004 roku.

Nie wiadomo, czy po raz pierwszy od 1995 roku, dla uniknięcia górnej czerwonej linii przelewu, zapora Degania zostanie otwarta. Niekoniecznie tak się stanie, ale jest to prawdopodobne w przypadku dalszych intensywnych opadów.

Najwcześniejsze wzmianki o Magdali, mieście leżącym na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, znajdują się w pismach Strabo, greckiego geografa, historyka i podróżnika, który wspomniał grecką nazwę tego miejsca – Tarichae („solone ryby”) i napisał tak: „W miejscu zwanym Tarichae jezioro dostarcza wspaniałych ryb do solenia, a na jego brzegach rosną drzewa owocowe.” Hebrajska nazwa Magdali – Migdal Nunia („rybna wieża”) również odnosi się do ryb, które stanowiły podstawę gospodarki tego miasteczka. Babiloński Talmud oraz Flawiusz wspominają o tym, że Magdala znajdowała się niedaleko Tyberiady.