W niedzielę 2 kwietnia biuro premiera Netanjahu wydało oświadczenie o tym, że rozmowy między Izraelem a administracją Donalda Trumpa w sprawie rozbudowy w Judei i Samarii zostały zawieszone.

Ponieważ bajgle najpierw się gotuje, a potem piecze, mają dzięki temu specyficzną strukturę – ciągnącą się część zewnętrzną i miękkie ciasto wewnątrz.

Historia bajgli to okno na minione 800 lat historii Żydów. W początkach średniowiecza okrągłe pieczywo stało się popularne wśród niemieckich przybyszów do Polski – przypominało ono niemieckie precle (od nich też wzięły się obwarzanki). W średniowiecznej Europie przedstawiciele kościoła oraz lokalni oficjele często zakazywali Żydom piec chleb; uważali go za święte pożywienie, a co za tym idzie, Żydzi byli niegodni jego spożywania.

 „Szmura” oznacza „strzeżony” i znakomicie nadaje się na określenie tego rodzaju macy, której składniki (mąka i woda) są obserwowane od samego momentu pozyskania. Na zbieranie pszenicy wybiera się dzień suchy i pogodny. Tuż po ścięciu sprawdza się, czy w pszenicy nie ma ani odrobiny wilgoci. Następnie pilnuje się ziarna podczas transportu do młyna.

Większość macy powstaje dzisiaj w fabryce – są to kruche, chrupkie prostokąty o charakterystycznym wyglądzie. Setki lat temu maca była jednak grubsza i dziś niewiele osób by ją nawet rozpoznało. Niektórzy sefardyjscy Żydzi nadal jednak robią ją w taki sposób.

W środę 29 marca, niedługo przed świętem Paschy, na lotnisku im. Ben Guriona w Tel Awiwie wylądowało ponad 200 imigrantów („olim”) z Ukrainy – przywodząc na pamięć exodus i wędrówkę z wygnania do niewoli.

Ach, Żydzi… lud Księgi, Hebrajczycy, Izraelici. Posłuchajcie, opowiem wam o Żydach, tym starożytnym narodzie, który jakimś cudem wisi na włosku historii, gdy przewracają się kolejne karty czasu.

Potrafimy być nieźle wkurzający – zapytajcie tylko Obamę. Albo Ban Ki Moona. Albo Brytyjczyków. Francuzów. Arabów. Albo kelnera w restauracji, który musi przenieść przez całą salę trzy stoły, dołożyć sześć krzeseł i zmienić składniki w potrawie, którą właśnie zamówiliśmy.

Najwcześniejsze wzmianki o Magdali, mieście leżącym na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, znajdują się w pismach Strabo, greckiego geografa, historyka i podróżnika, który wspomniał grecką nazwę tego miejsca – Tarichae („solone ryby”) i napisał tak: „W miejscu zwanym Tarichae jezioro dostarcza wspaniałych ryb do solenia, a na jego brzegach rosną drzewa owocowe.” Hebrajska nazwa Magdali – Migdal Nunia („rybna wieża”) również odnosi się do ryb, które stanowiły podstawę gospodarki tego miasteczka. Babiloński Talmud oraz Flawiusz wspominają o tym, że Magdala znajdowała się niedaleko Tyberiady.

Jak mówi popularne powiedzonko, potrzeba jest matką wynalazku. Potrzeba pozyskania wody w suchym kraju, jakim jest Izrael, była motywacją do znalezienia rozwiązania, które umożliwiałoby jak najlepsze wykorzystanie tego rzadkiego i drogiego surowca naturalnego.

Eli Szukron, archeolog, który odkrył złoty dzwoneczek:

Mam w ręce złoty dzwoneczek, który znaleziono tutaj, w kanale odwadniającym. Jest to bardzo szczególny dzwoneczek: wykonany w całości ze złota, a na krawędzi ma pętelkę, za pomocą której przymocowywany był do ubioru.

Gubernator stanu Nowy Jork Andrew M. Cuomo odwiedził w tym miesiącu Izrael, by wzmocnić stosunki gospodarcze  i potwierdzić przyjaźń i poparcie dla społeczności żydowskiej w świetle niedawnych ataków.

Zwiedził Muzeum Holokaustu Jad Waszem i gdzie towarzyszył prezydentowi Riwlinowi w ceremonii upamiętnienia, a następnie spotkał się z przedstawicielami mediów.

Amerykański Departament Sprawiedliwości przygotowuje wydanie pierwszej w historii prośby o ekstradycję Palestynki stojącej za atakiem terrorystycznym, jaki miał miejsce w Jerozolimie w 2001 roku; ucierpieli w nim Izraelczycy i Amerykanie.

Osoby interesujące się Wzgórzem Świątynnym wiedzą być może, że największy kamień można zobaczyć podczas zwiedzania Tunelu Rabinackiego, zwanego też Tunelem pod Zachodnią Ścianą. Monolit ów znajduje się tuż za Bramą Warrena i ma 13,55 m długości. Niedawno odkryto jednak jeszcze dłuższy kamień.

Wykorzystując swoją pomysłowość, by pokonać poważne niedobory wody, Izrael stał się ekspertem, do którego udają się inne kraje w obliczu kryzysu. We wrześniu w Tel Awiwie ma odbyć się konferencja, w której udział zgłosiło 10 000 osób z 90 krajów, starających się skorzystać z izraelskich rozwiązań w tej dziedzinie.

Izrael przygotowuje plany ewakuacyjne dla ćwierci miliona cywilów mieszkających w społecznościach przygranicznych, na wypadek gdyby wybuchła wojna z sąsiadującymi z nim bojownikami islamskimi i grupami terrorystycznymi.

Masowe ewakuacje określone kryptonimem „Bezpieczna Odległość” byłyby największymi tego typu działaniami w historii Izraela; ich zastosowanie to, zdaniem dowództwa wojskowego, całkiem realna możliwość.

Wygląda na to, że w bieżącym roku będzie miała miejsce oficjalna wizyta członka rodziny królewskiej w Izraelu – po dziesięcioleciach, podczas których wielokrotne zaproszenia były po cichu odrzucane.