Księga Estery różnie się od innych starotestamentalnych pism – nie tylko tym, że ani razu nie wymienia imienia Bożego; Halacha (żydowskie prawo religijne) pozwala ją ilustrować i księga nie traci przez to koszerności. Dzięki temu istnieją dziesiątki ilustrowanych zwojów z jej tekstem.
Tel Awiw to jedno z niewielu na świecie miast, które wprowadzają do transportu publicznego samochody nie wymagające obecności kierowcy. Jak stwierdził burmistrz Tel Awiwu, zredukuje to użycie prywatnych pojazdów i wywrze pozytywny wpływ, jeśli auta będą wykorzystane jako część systemu wspólnego użytkowania samochodów.
W Etiopii ponad siedem milionów ludzi cierpi głód; jednym ze sposobów zwalczania tej sytuacji jest zwiększenie plonów. Fair Planet, izraelska organizacja non-profit, dostarcza etiopskim rolnikowm nasiona wysokiej jakości, które są lepiej przystosowane do przetrwania w trudnych warunkach klimatycznych i bardziej odporne na szkodniki. Nasiona te zostały częściowo przygotowane w Izraelu; są w stanie przynieść pięciokrotnie większe plony.
Piosenka o jednej z najbardziej zaciętych bitew wojny sześciodniowej.
„Był poranek drugiego dnia wojny w Jerozolimie. Na wschodzie widać było blady zarys horyzontu. Byliśmy w przełomowym momencie bitwy na Wzgórzu Amunicji. Walczyliśmy tam od trzech godzin. Walka była zażarta, śmiertelna. Jordańczycy stawiali zacięty opór. Była to pozycja ufortyfikowana w szczególny sposób.
W 2012 r. zespół historyków, naukowców i archeologów zaczął badać Panel Łupów na Łuku Tytusa, mając nadzieję, że uda się odkryć i zrekonstruować pierwotne kolory tego niezwykłego dzieła sztuki.
Łuk Tytusa w Rzymie upamiętnia triumfalny pochód generała (w późniejszym czasie cesarza) Tytusa w 71 r. n.e., po wojnie z Żydami i zburzeniu Jerozolimy rok wcześniej. Znajduje się on na Świętej Drodze prowadzącej na Forum Romanum; poświęcony został „boskiemu Tytusowi” przez senat oraz lud Rzymu podczas panowania cesarze Domicjana, około roku 81.
Wypowiedź laureata Oskara z 1978 r. o Izraelu – nagranie z 2011 r.
Rodacy, Amerykanie!
Jestem tu dziś po to, by wyrazić oburzenie spowodowane tym, że antysemiccy Arabowie przyznają sobie prawo do decydowania o losie Izraela – teraz, kiedy wszyscy już wiemy, że celem Arabów i Palestyńczyków jest wymazanie Izraela z mapy. Wystarczy spojrzeć na historię, by dowiedzieć się, że antysemityzm to największe kłamstwo i niesprawiedliwość wobec narodu żydowskiego.
Nigdy w historii nie zdarzyła się taka historia miłosna jak miłość TEGO ludu wobec TEGO miasta. Jerozolima jest wspomniana w TaNaCH jakieś 660 razy. Chociaż dwukrotnie zburzono świątynię, chociaż miasto miasto było oblężone 23 razy i zdobywane 44 razy, Żydzi nigdy nie przestali modlić się o Jerozolimę i zwracając się ku Jerozolimie. Jakimś sposobem tam właśnie kierowały się modlitwy i wznosiły się do nieba.
4 Mojż. 15:38:
„Mów do synów Izraelskich, a powiedz im, aby sobie poczynili bramy na krajach szat swoich w narodziech swych, a niech przyprawią do bram sznurek hijacyntowy” – BG.
„Przemów do synów izraelskich i powiedz im, żeby oni i ich potomkowie porobili sobie frędzle na skrajach swoich szat, a przy frędzlach na skraju umieścili sznurki z fioletowej purpury” – BW.
„Powiedz Izraelitom, niech sobie zrobią frędzle na krajach swoich szat, oni i ich potomstwo, i do każdej frędzli użyją sznurka z fioletowej purpury” – BT.
Ewangelia Jana 5:2-9 opisuje jeden z najlepiej znanych cudów Pana Jezusa – uzdrowienie paralityka. To nie jedyny cud związany ze zbiornikami wodnymi w Jerozolimie – Jan opowiada również o uzdrowieniu niewidomego nad sadzawką Syloe. Syloe odkryto w 2005 r. i dość szybko zidentyfikowano jako sadzawkę wspomnianą przez Jana.
Nie chcąc zmniejszać szans na rozmowy pokojowe między Izraelem a Palestyńczykami Trump zadecydował podobno, że na razie nie będzie przeniesienia ambasady USA z Tel Awiwu do Jerozolimy, choć jest to złamaniem obietnicy, jaką złożył w 2016 podczas kampanii prezydenckiej.
W Rzymie otwarto bezprecedensową wystawę o wyglądzie, historii i symbolice siedmioramiennej menory. Wystawę zatytułowano „Menora: kult, historia i mit”. Jest to wspólny projekt Muzeum Watykańskiego oraz Muzeum Żydowskiego w Rzymie – i pierwszy raz, kiedy podjęto taką współpracę.
Palestyński kaznodzieja Ali Abu Ahmad, wypowiadając się niedawno na Wzgórzu Świątynnym, stwierdził, że „okupacja Palestyny” przez Żydów, którzy są „najplugawszymi” oraz „najbardziej żałosnymi i tchórzliwymi ze wszystkich stworzeń”, to skutek upadku Islamskiego Kalifatu. Wezwał islamskie armie do zmobilizowania sił, by „wykończyć potwornych Żydów”.
Na otwarciu festiwalu w Cannes izraelska minister kultury Miri Regew wystąpiła w sukni upamiętniającej pięćdziesięciolecie zjednoczenia Jerozolimy.
Podczas operacji „skrzyżowanego” przeszczepu w Rambam Medical Center w Hajfie matka dziewiętnastoletniego izraelskiego Araba z okolicy Naharii oddała jedną ze swoich nerek szesnastolatkowi z Dżeninu, a brat Palestyńczyka oddał swoją Arabowi.
Wyobraźmy sobie Żyda mieszkającego w okolicy świątyni jerozolimskiej, ale jednak zbyt daleko, by często ją odwiedzać. Czym była dla takich Żydów świątynia w ich codziennym życiu? Czy rozumieli, że obecność Boża przemieszkuje jedynie w świątyni w Jerozolimie, czy też może jest i wśród nich, gdy zbierają się w synagodze? A w przypadku ludzi rozproszonych w diasporze, którzy nie mogli często przybywać do świątyni, co sprawiało, że w ich umysłach ciągle obecna była pamięć o świątyni i jej centralnym miejscu? We wrześniu 2009 r. w Magdali na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego znaleziono intrygujący kamień, który może podpowiedzieć pewien trop. Kamień ów – kwarcyt z wyrzeźbionymi symbolami ze świątyni – odkryto na środku starożytnej synagogi.