Około 1800 lat temu jakiś podróżnik wędrował przez okolicę Karmelu i z kieszeni wypadła mu moneta. Dwa tysiące lat później natknął się na nią izraelski żołnierz podczas ćwiczeń. Do tej pory znaleziono tylko jedenaście takich monet – wszystkie w północnym Izraelu, od Megiddo i Zippori po Tyberiadę i Arbel.

Jak poinformował dziś dział numizmatyczny Urzędu ds. Starożytności, pieniążek jest opatrzony wizerunkami i napisem, które pozwoliły badaczom precyzyjnie zidentyfikować jego pochodzenie i czas użycia: na jednej stronie znajduje się napis „mieszkańcy Gewa Fillipi”, [cywilny] rok 217 (158–159 n.e.) wraz z wizerunkiem syryjskiego boga księżyca; na drugiej – portret rzymskiego cesarza Antoninusa Piusa.

Kontynuacja: MACHERONT (1)

RZYMSKIE OBLĘŻENIE

Opis Flawiusza dotyczący zajęcia Macherontu przez rebeliantów jest potwierdzony dowodami archeologicznymi. Wzmocnili oni zewnętrzną ścianę twierdzy, która do tego czasu została w znacznym stopniu zniszczona.

W Macheroncie tańczyła Salome. Tam też ścięto Jana Chrzciciela.

Opowieść z Ewangelii została uzupełniona przez żydowskiego historyka Józefa Flawiusza: wszystko zaczęło się, gdy Herod Antypas (syn króla Heroda Wielkiego, który rządził Galileą i Pereą między 4 rokiem p.n.e. a 39 rokiem n.e.) pożądał żony swojego brata, Herodiady. Herod Antypas przekonał Herodiadę, by rozwiodła się z mężem i poślubiła go. Ten związek został potępiony jako niezgodny z prawem przez Jana Chrzciciela, co naturalnie doprowadziło Herodiadę do wściekłości.

W 1 Księdze Mojżeszowej 14:10 w kontekście wojny Abrahama z pięcioma królami czytamy o tym, że w okolicach Morza Martwego znajdowały się doły ze smołą:

A w dolinie Syddim [na południowym krańcu Morza Martwego] było wiele dołów ze smołą ziemną. Toteż gdy królowie Sodomy i Gomory uciekali, wpadli tam, a pozostali uciekli w góry.

Najwcześniejsze wzmianki o Magdali, mieście leżącym na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, znajdują się w pismach Strabo, greckiego geografa, historyka i podróżnika, który wspomniał grecką nazwę tego miejsca – Tarichae („solone ryby”) i napisał tak: „W miejscu zwanym Tarichae jezioro dostarcza wspaniałych ryb do solenia, a na jego brzegach rosną drzewa owocowe.” Hebrajska nazwa Magdali – Migdal Nunia („rybna wieża”) również odnosi się do ryb, które stanowiły podstawę gospodarki tego miasteczka. Babiloński Talmud oraz Flawiusz wspominają o tym, że Magdala znajdowała się niedaleko Tyberiady.

Eli Szukron, archeolog, który odkrył złoty dzwoneczek:

Mam w ręce złoty dzwoneczek, który znaleziono tutaj, w kanale odwadniającym. Jest to bardzo szczególny dzwoneczek: wykonany w całości ze złota, a na krawędzi ma pętelkę, za pomocą której przymocowywany był do ubioru.