17 TAMMUZ

Przypadający 11 lipca 17 dzień miesiąca Tammuz obchodzi się jako jedno z mniejszych świąt; od świtu do zachodu słońca zakazane jest picie i jedzenie. Podobnie jak Tisza B’Aw, które ma miejsce już trzy tygodnie później, 17 Tammuz (często określany swoją hebrajską nazwą Sziwa Asar b’Tammuz) nie upamiętnia pojedynczej katastrofy w żydowskiej historii, lecz kilka.

Miszna wylicza pięć wydarzeń, jakie miały miejsce 17 Tammuz: Mojżesz rozbił tablice zakonu, jakie otrzymał na Górze Synaj; kapłani w pierwszej świątyni przestali składać ofiarę Tamid (codzienną), bo Jerozolima została oblężona i brakło owiec; Rzymianie przedarli się przez mury Jerozolimy za czasów drugiej świątyni; rzymski generał o imieniu Apostomos spalił zwój Tory; w świątyni Rzymianie wznieśli zaś posąg pogańskiego bóstwa.

To święto rozpoczyna również okres żałoby trwający aż do Tisza B’Av, większego święta upamiętniającego wśród wielu innych zdarzeń zburzenie pierwszej i drugiej świątyni. W ciągu tych trzech tygodni niektórzy unikają słuchania muzyki, nie zawierają związków małżeńskich i nie obcinają włosów.

Podczas nabożeństwa porannego 17 Tammuz do modlitwy Amida dodaje się paragraf, recytuje się Awinu Malkeinu (Wikipedia) i czyta się specjalny fragment Tory. W trakcie nabożeństwa popołudniowego powtarza się te wszystkie zmiany, a Żydzi aszkenazyjscy czytają specjalną haftarę z Księgi Izajasza.

Dodatkowe informacje o święcie: chabad.org - 17 Tamuz

Na podstawie:
myjewishlearning.com - 17th of Tammuz