Około 1800 lat temu jakiś podróżnik wędrował przez okolicę Karmelu i z kieszeni wypadła mu moneta. Dwa tysiące lat później natknął się na nią izraelski żołnierz podczas ćwiczeń. Do tej pory znaleziono tylko jedenaście takich monet – wszystkie w północnym Izraelu, od Megiddo i Zippori po Tyberiadę i Arbel.

Jak poinformował dziś dział numizmatyczny Urzędu ds. Starożytności, pieniążek jest opatrzony wizerunkami i napisem, które pozwoliły badaczom precyzyjnie zidentyfikować jego pochodzenie i czas użycia: na jednej stronie znajduje się napis „mieszkańcy Gewa Fillipi”, [cywilny] rok 217 (158–159 n.e.) wraz z wizerunkiem syryjskiego boga księżyca; na drugiej – portret rzymskiego cesarza Antoninusa Piusa.

Najwcześniejsze wzmianki o Magdali, mieście leżącym na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, znajdują się w pismach Strabo, greckiego geografa, historyka i podróżnika, który wspomniał grecką nazwę tego miejsca – Tarichae („solone ryby”) i napisał tak: „W miejscu zwanym Tarichae jezioro dostarcza wspaniałych ryb do solenia, a na jego brzegach rosną drzewa owocowe.” Hebrajska nazwa Magdali – Migdal Nunia („rybna wieża”) również odnosi się do ryb, które stanowiły podstawę gospodarki tego miasteczka. Babiloński Talmud oraz Flawiusz wspominają o tym, że Magdala znajdowała się niedaleko Tyberiady.