W Tzippori, w jednej z rzymskich willi z III w. n.e. znajduje się duża mozaika, a w jednym z jej paneli – portret kobiety, przez niektórych nazywany „galilejską Mona Lisą”. Nie jest on być może bardzo podobny do dzieła Leonarda, ale widać na nim delikatny uśmiech i subtelne kolory. Do wykonania tego fragmentu użyto mniejszych kostek, co umożliwiło zróżnicowanie barw i zastosowanie światłocienia.

Około 1800 lat temu jakiś podróżnik wędrował przez okolicę Karmelu i z kieszeni wypadła mu moneta. Dwa tysiące lat później natknął się na nią izraelski żołnierz podczas ćwiczeń. Do tej pory znaleziono tylko jedenaście takich monet – wszystkie w północnym Izraelu, od Megiddo i Zippori po Tyberiadę i Arbel.

Jak poinformował dziś dział numizmatyczny Urzędu ds. Starożytności, pieniążek jest opatrzony wizerunkami i napisem, które pozwoliły badaczom precyzyjnie zidentyfikować jego pochodzenie i czas użycia: na jednej stronie znajduje się napis „mieszkańcy Gewa Fillipi”, [cywilny] rok 217 (158–159 n.e.) wraz z wizerunkiem syryjskiego boga księżyca; na drugiej – portret rzymskiego cesarza Antoninusa Piusa.

Według informacji podanych 1 czerwca przez Zarząd Parków i Przyrody, w zlokalizowanym na północy Izraela parku narodowym Tzippori znaleziono niedawno „usta” starożytnej fontanny. Lwia głowa o twarzy przypominającej człowieka to znakomity przykład „bałwochwalczej” fontanny, przed jaką ostrzegał Żydów Talmud Babiloński.

Trójwymiarowa głowa ma wymiary 15 cm na 12,5 cm. W jej otwartych ustach jest miejsce na rurkę o przekroju 2 centymetrów – woda mogła się z niej lać do fontanny, z której się piło, albo do łaźni. Przedmiot wykonany jest z marmuru, prawdopodobnie importowanego z Turcji. Podobne obiekty znaleziono w Hamat Gader, Beit Sze’an i w Cezarei.