Według informacji podanych 1 czerwca przez Zarząd Parków i Przyrody, w zlokalizowanym na północy Izraela parku narodowym Tzippori znaleziono niedawno „usta” starożytnej fontanny. Lwia głowa o twarzy przypominającej człowieka to znakomity przykład „bałwochwalczej” fontanny, przed jaką ostrzegał Żydów Talmud Babiloński.

Trójwymiarowa głowa ma wymiary 15 cm na 12,5 cm. W jej otwartych ustach jest miejsce na rurkę o przekroju 2 centymetrów – woda mogła się z niej lać do fontanny, z której się piło, albo do łaźni. Przedmiot wykonany jest z marmuru, prawdopodobnie importowanego z Turcji. Podobne obiekty znaleziono w Hamat Gader, Beit Sze’an i w Cezarei.

Najwcześniejsze wzmianki o Magdali, mieście leżącym na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, znajdują się w pismach Strabo, greckiego geografa, historyka i podróżnika, który wspomniał grecką nazwę tego miejsca – Tarichae („solone ryby”) i napisał tak: „W miejscu zwanym Tarichae jezioro dostarcza wspaniałych ryb do solenia, a na jego brzegach rosną drzewa owocowe.” Hebrajska nazwa Magdali – Migdal Nunia („rybna wieża”) również odnosi się do ryb, które stanowiły podstawę gospodarki tego miasteczka. Babiloński Talmud oraz Flawiusz wspominają o tym, że Magdala znajdowała się niedaleko Tyberiady.

Zasadzę na pustyni cedry, akacje, mirty i drzewa oliwne. Zaszczepię na stepie razem cyprys, wiąz i pinie – Izaj. 41:19.

Powstający Sanhedryn w ramach przygotowań do trzeciej świątyni stara się odtworzyć biblijne lasy świątynne. Zaczął już sadzić w całym kraju różne rośliny związane ze świątynnymi potrzebami.