Obraz grobu Jezusa, który zazwyczaj pojawia się w umysłach wierzących, to grobowiec wykuty w skale, zamknięty wielkim kamieniem, który można było toczyć. Archeolodzy twierdzą jednak, że niekoniecznie tak było.

Według Amosa Klonera, który zbadał ponad 900 grobowców w okolicach Jerozolimy, istnieją tylko cztery grobowce z późnego okresu Drugiej Świątyni, w których znajdują się tego rodzaju kamienie. Pierwszy z nich to grób królowej Heleny z Adiabene, znajdujący się przy drodze do Nablus od Bramy Damasceńskiej. Drugi to grobowiec rodziny Heroda w zachodniej Jerozolimie, niedaleko hotelu King David. Trzeci to inny grobowiec w pobliżu grobu rodziny Heroda. Czwarty to grobowiec znajdujący się w górnej dolinie Kidron.

W okolicy Netanii wpływa do Morza Śródziemnego rzeka Alexander – swój początek bierze w rejonie Szechem (Nablus), a 32 kilometry dalej dociera do morza na północ od plaży Bet Jannai. Jeszcze kilka lat temu potok ten był bardzo zanieczyszczony, ale po gruntownym oczyszczeniu i rehabilitacji jest teraz klejnotem natury. W czystej wodzie żyje wiele zwierząt, a na jej brzegach rozkwita bogata roślinność.

Według prawicowej organizacji pozarządowej Shomrim al Hanetzach, roboty drogowe Autonomii Palestyńskiej zniszczyły fragmenty liczącego 3200 lat muru na górze Ebal, gdzie Jozue zbudował ołtarz.

Historia biblijna opisana została w 8 rodziale Księgi Jozuego: